Kompleks palate ugledne kotorske vlasteoske porodice Bizanti izlazi jednim dijelom na glavni grdski trg ''od oružja'', a drugim na ulicu koja vodi ka katedrali i susjedni trg.Ona, u stvari, zauzima skoro čitavu jednu gradsku insulu. Najstariji tragovi gradnje u sklopu palate vezuju se za vrijeme romanike. Međutim, najveće adaptacije su se dogodile tokom 17. vijeka, kako u spoljnom izgledu fasade, tako i u njenom unutrašnjem rasporedu.
Gradnju današnje palate, sa aneksima, vezuju arhivski izvori za 1641. godinu. Značajnije adaptacije su morale biti obavljene posle velikog zemljotresa iz 1667. godine. Tadašnji vlasnik Nikola Bizanti dodao je sjeverni trakt sa velikom, kasnije zazidanom, lođom na prvom spratu, a na pročelju istakao porodični grb, lava u pokretu nad tri desne grede, i svoj inicijal ''N.B.'' sa datumom: ANNO D. MDCLXXIII (1673).
Kompleks palate je koncentrisan oko unutrašnjeg otvorenog dvoričta iz kojega se, spoljašnjim stepeništem, dolazi do spratova. Reprezentativni izgled zgrade upotpunjuju profilisani otvori, bogati plastični ukrasi na nadvratniku glavnog portala, a skromniji na unutrašnjim portalima. U unutrašnjem dvorištu nalazi se bunar sa bogato dekorisanom krunom sa grbom u baroknoj kartuši. Tu je do Drugog svjetskog rata bio i kameni kip mletačkog providura Pietra Duoda, podignut od kotorskih građana 1691. godine.
Palata se dogradnjom širila prema južnoj strani, tako da je u njen sklop ušla i susjedna crkva Sv.Nikole, iz 14. vijeka, koja je nekad bila sjedište kotorskih pomoraca.
